Waar heeft u pijn?

• Artrose: Artrose is een vorm van reuma waarbij het hele gewricht betrokken is. Het kraakbeen in het gewricht gaat in kwaliteit achteruit. Het wordt dunner, zachter en brokkelig. Daarnaast verandert het bot, direct onder het kraakbeen. Er ontstaan zichtbare knobbels aan de rand van je gewricht. Vaak raakt het gewricht ook (licht) ontstoken. Het gewricht kan ook pijn doen. Daarnaast komt het regelmatig voor dat spieren rondom het gewricht verzwakken en pezen om het gewricht geïrriteerd raken.
• Beenlengteverschil: Een beenlengteverschil is een veelvoorkomende aandoening waarbij het ene been korter is dan het andere. Dit kan leiden tot een scheefstand van het bekken en compensatiemechanismen in de stand van de benen en in de wervelkolom, wat klachten kan veroorzaken.
• Branderig gevoel in voet (fatpad distrofie): Normaal gesproken bevinden zich onder de voet vetkussentjes die de botten, zenuwen, spieren en pezen beschermen tijdens het lopen. Bij het fat pad-syndroom zijn deze kussentjes dunner geworden of zelfs verdwenen. Hierdoor kunnen de voeten de schokken tijdens het lopen niet goed opvangen. Mensen met het fat pad-syndroom ervaren vaak het gevoel dat ze bijna op hun botten lopen. Tijdens het bewegen kan er pijn optreden, vooral in de hiel of aan de voorzijde van de voet. Daarnaast kan er een branderig, zeurend of tintelend gevoel ontstaan, en voelen de voeten vaak zwaar of vermoeid aan.
• Fibromyalgie: Fibromyalgie, ook aangeduid als weke-delen-reuma, is een aandoening die zich kenmerkt door wijdverspreide pijn in spieren en bindweefsel. Daarnaast ervaren mensen met fibromyalgie vaak stijfheid en een aanhoudend gevoel van vermoeidheid in het hele lichaam.
• Hallux valgus: Bij een hallux valgus staat de grote teen scheef richting de andere tenen. ‘Hallux’ betekent grote teen en ‘valgus’ duidt op de afwijkende stand. Door deze scheefstand kan er een knobbel ontstaan aan de basis van de grote teen. Een hallux valgus kan pijn veroorzaken, vooral bij het dragen van schoenen, vaak ter hoogte van de knobbel. Soms kan de hele voorvoet pijnlijk zijn. Door de afwijkende stand kan de grote teen de tweede teen opzij duwen of zelfs deels over de tweede teen heen gaan liggen. Dit kan het lastig maken om goed passende schoenen te vinden. Daarnaast kan een hallux valgus invloed hebben op uw manier van lopen en het comfort tijdens het lopen.
• Hamertenen of klauwtenen: Bij een hamerteen of klauwteen staat de teen krom. Hoewel de termen vaak door elkaar worden gebruikt, gaat het om twee verschillende aandoeningen. Deze tenen kunnen in elke teen voorkomen, met uitzondering van de grote teen. Een hamer- of klauwteen ontstaat wanneer de spieren en banden die de tenen laten buigen te kort worden. Normaal gesproken zorgen de balans tussen de buig- en strekkrachten van de teen ervoor dat deze recht staat en goed beweegt. Wanneer deze balans verstoord is, kan een kromstand ontstaan.
• Peesplaatontsteking: Een peesplaatontsteking, ook wel ‘fasciitis plantaris’ genoemd, betreft een ontsteking van de peesplaat onder de voet. Deze brede peesplaat loopt van het hielbeen naar de voorvoet en bestaat uit een stevige band van bindweefsel. Bij een peesplaatontsteking is de peesplaat ontstoken, meestal bij de aanhechting aan het hielbeen, maar soms kan de ontsteking ook verderop in de peesplaat voorkomen. Hierdoor kunnen pijnklachten optreden bij de hiel, maar ook in de voetboog. Peesplaatontsteking wordt vaak verward met hielspoor, omdat de klachten sterk op elkaar lijken. Het verschil is dat bij peesplaatontsteking sprake is van een ontsteking zonder verkalking, terwijl bij hielspoor verkalking van het hielbot aanwezig is.
• Hielspoor: De term ‘hielspoor’ wordt vaak gebruikt voor verschillende hielproblemen, maar eigenlijk verwijst het naar een klein uitsteeksel van het hielbot, ontstaan door kalkafzetting. Het hielspoor zelf veroorzaakt meestal geen pijn; veel mensen hebben er een zonder het te merken. Pas wanneer het omliggende weefsel of botvlies geïrriteerd of ontstoken raakt, ontstaan klachten. Overbelasting van de voet kan ervoor zorgen dat de peesplaat of vezelband onder de voet voortdurend wordt uitgerekt. De aanhechting van dit weefsel aan het hielbot komt daardoor onder spanning te staan, waardoor het botvlies kan irriteren of ontsteken. Door deze spanning kunnen kleine scheurtjes in de pezen ontstaan, wat leidt tot pijn en irritatie. Het lichaam probeert dit zelf te herstellen. Als het herstelproces lang duurt, kan er na verloop van tijd een kalkafzetting ontstaan: het hielspoor. Een hielspoor is dus meestal niet de oorzaak van de klachten, maar eerder het gevolg van langdurige irritatie en overbelasting.
• Haglundse exostose: Een exostose is een botuitsteeksel dat ontstaat als verdikking van normaal bot. Wanneer een bepaald gebied herhaaldelijk onder druk staat, kan het bot ter plaatse verdikken en een uitsteeksel vormen. Als een exostose ontstaat aan de achterzijde van het hielbeen, bij de aanhechting van de achillespees, wordt dit een Haglundse exostose genoemd. Vaak wordt dit veroorzaakt door verhoogde druk van schoenen.
• Holvoet: Een holvoet is het tegenovergestelde van een platvoet en wordt gekenmerkt door een sterk holle voetzool. Bij een holvoet is de pees aan de onderkant van de voet vaak strak, waardoor de tenen soms in een kromme (klauw)stand staan. Ook de achillespees kan korter zijn dan normaal, waardoor de hiel scheef kan staan. Een holvoet hoeft echter geen probleem te zijn. Bij sommige mensen is de wreef gewoon iets hoger dan gemiddeld. Niet iedereen ervaart klachten; vaak is alleen de vorm van de voet anders.
• Houdingsklachten (knie, rug, heup): Houdingsklachten kunnen ontstaan door een scheefstand van de ledematen, waardoor er een spierdisbalans ontstaat. Sommige spieren moeten hierdoor harder werken dan andere. Bij belasting van de voet kan deze disbalans leiden tot overbelasting en daarmee tot pijn of ongemak.
• Instabiele enkels: Bij enkelinstabiliteit ervaren mensen pijn en een onstabiel gevoel in de enkel. Meestal ontstaat dit na eerdere enkelverzwikkingen. Door de instabiliteit neemt het risico op herhaalde verzwikkingen toe. Het enkelgewricht wordt bij elkaar gehouden door de enkelbanden en de omliggende spieren, die samen zorgen voor stabiliteit. Wanneer de enkelbanden beschadigd raken, kan deze stabiliteit afnemen, waardoor de enkel minder stevig aanvoelt en klachten kunnen ontstaan.
• Ledderhose: Bij de ziekte van Ledderhose ontstaan verdikkingen of knobbels in het bindweefsel onder de voet, meestal in de voetboog. De aandoening is niet te genezen, maar er zijn behandelingen die de klachten kunnen verminderen. Aanvankelijk zijn de knobbels vaak pijnloos, maar na verloop van tijd kunnen ze pijn veroorzaken, zowel tijdens het lopen als in rust.
• Metatarsalgie: Metatarsalgie is een verzamelnaam voor pijnklachten door overbelasting van de voorvoetgewrichtjes. Vaak ontstaat pijn onder de bal van de voet, met name in de gewrichten van de tweede, derde en vierde teen. De pijn kan stekend of brandend aanvoelen en wordt erger bij lopen of staan. Soms voelt de voorvoet dik of warm aan, wat kan wijzen op een ontsteking. Daarnaast kan een doof of tintelend gevoel in de tenen voorkomen.
• Mortonse Neuralgie: Mortonse neuralgie is een zenuwinklemming tussen twee middenvoetsbeentjes, meestal tussen de derde en vierde teen. Door de beklemming raakt de zenuw geïrriteerd, wat pijn kan veroorzaken. Bij langdurige druk kan de zenuw verdikken, waardoor de klachten toenemen. Symptomen kunnen bestaan uit tintelingen, een dof of koud gevoel, prikkelingen, kramp of een brandende en stekende pijn. De pijn bevindt zich vooral in de voorvoet tijdens het lopen.
• Morbus Sever: Morbus Sever, ook wel apofysitis calcanei genoemd, is een ontsteking van de groeischijf in het hielbot (calcaneus). Het komt voor bij kinderen tussen 8 en 15 jaar, tijdens de groeifase. De aandoening ontstaat door overmatige belasting van de hiel, bijvoorbeeld bij rennen en springen. Bij kinderen is de groeischijf kwetsbaarder omdat deze nog niet volledig is ontwikkeld.
• Morbus Kohler: De Ziekte van Köhler, ook wel Morbus Köhler genoemd, is een zeldzame aandoening die vooral bij kinderen voorkomt, maar soms ook bij volwassenen. Het betreft een vorm van botnecrose, waarbij een of meerdere voetwortelbeentjes afsterven door een verminderde bloedtoevoer. Afhankelijk van welk voetwortelbeentje is aangedaan, wordt onderscheid gemaakt tussen Ziekte van Köhler 1 en Ziekte van Köhler 2.
• O-benen: O-benen, ook wel genua vara genoemd, zijn een standsafwijking waarbij de benen naar buiten staan, waardoor er een ‘O-stand’ ontstaat. De knieën wijzen hierbij naar buiten. Niet iedereen met O-benen heeft pijn, maar wanneer klachten optreden, bevinden deze zich vaak aan de buitenzijde van de benen. Baby’s worden vaak geboren met O-benen. In het eerste levensjaar draaien de benen en voeten meestal naar binnen, waardoor de benen recht komen te staan. Wanneer dit niet gebeurt, kan de O-stand blijvend zijn.
• Overpronatie: Overpronatie is een afwijking in de manier van lopen waarbij de hiel eerst de grond raakt en de voet zich daarna afwikkelt. Normaal kantelt de voet licht naar binnen, maar bij overpronatie is de binnenkant van de voet minder goed ondersteund. Hierdoor zakt de voet te ver naar binnen, wat kan leiden tot verschillende lichamelijke klachten.
• Osgood - Schlatter: Morbus Osgood-Schlatter, ook wel osteochondrose genoemd, is een verdikking van het bot net onder de knie. Het is een afwijking van het bot en kraakbeen die vooral voorkomt tijdens de groeispurt, vaak bij jongens tussen 10 en 15 jaar. Het kenmerk van Osgood-Schlatter is een harde knobbel aan de voorkant van het scheenbeen, net onder de knie. Deze plek kan stekend pijn doen, vooral bij knielen, hurken of springen.
• Platvoet: Bij een normale voet is er een duidelijke voetboog aan de binnenzijde. Bij een platvoet ontbreekt deze boog (gedeeltelijk of volledig), waardoor de voet helemaal of bijna helemaal op de grond rust. Dit gaat vaak gepaard met een naar binnen gekanteld hielbeen. Platvoeten zijn een veelvoorkomende afwijking en kunnen pijn of vermoeidheid in de voeten en benen veroorzaken. Soms ontstaan ook klachten aan de knieën, heupen of rug. Baby’s worden met platvoeten geboren; dit is normaal en verhoogt de stabiliteit bij het leren lopen. Vanaf ongeveer zes jaar ontwikkelt de voetboog zich langzaam, en rond twaalf jaar is de boog meestal volledig gevormd. Bij sommige mensen blijft de platvoet echter aanwezig en is de afwijking blijvend.
• Reumatische voet: Reuma kan voetklachten veroorzaken die het lopen en staan bemoeilijken. Vaak komen veranderingen in de stand van voeten en tenen voor, maar ook huidverkleuring, verminderd gevoel, krachtverlies en moeilijk genezende wondjes door slechte doorbloeding.
• Slijmbeursontsteking: Een slijmbeursontsteking (bursitis) is een ontsteking van een slijmbeurs, een klein vochtzakje bij een gewricht. Deze ontsteking kan ontstaan door overbelasting, herhaalde bewegingen, een val of een klap. Klachten zijn pijn, zwelling en stijfheid rondom het gewricht. Slijmbeursontsteking kan op verschillende plekken ontstaan. Onder andere in de achillespees en de heup.
• Shin Splints: Scheenbeenvliesontsteking, ook wel ‘shin splints’ genoemd, is een overbelastingsblessure van het onderbeen. Het komt vaak voor bij hardlopers, militairen en sporters die veel springen. De klachten ontstaan door te veel spanning op de spieren die aan het onderbeen vastzitten of door een te hoge belasting van het bot, bijvoorbeeld door onvoldoende schokdemping. Afwijkende voetstand of een verkeerd looppatroon kunnen dit versterken. Dit leidt tot kleine veranderingen in het scheenbeen en een zeurende pijn. Ondanks de naam is er bij shin splints geen echte ontsteking aanwezig.
• Supinatie: Supinatie is een beweging waarbij de buitenzijde van de voet of enkel naar buiten kantelt en de voetboog wordt opgetild tijdens het afwikkelen van de voet. Normale supinatie helpt de voetafwikkeling en afzet te optimaliseren. Bij overmatige supinatie, ook wel onderpronatie genoemd bij hardlopers, staat de voet te veel naar buiten tijdens het lopen. Dit kan leiden tot een looppatroon met onvoldoende schokabsorptie en diverse klachten. Veel voorkomende klachten zijn pijn of irritatie in de enkels, knieën, heupen of rug.
• Tenen lopen: Tenenlopen is een manier van lopen waarbij de hielen nauwelijks de grond raken. Deze klacht komt vaak door te korte kuitspieren. Dit komt vaak voor bij kinderen en kan beide voeten betreffen, maar soms ook slechts één voet. Meestal ervaart het kind hier geen pijn of hinder van. Bij langdurig tenenlopen kan de achillespees echter overbelast raken, wat pijnklachten kan veroorzaken.
• Tailor’s Bunion: Een Tailor’s Bunion, ook wel bunionette genoemd, is een bultje aan de buitenzijde van de voorvoet bij het gewricht van de kleine teen. Deze verdikking kan ontstaan door extra botaanmaak of door een afwijkende stand van het middenvoetsbeentje van de kleine teen. Het uitsteeksel kan pijn veroorzaken, vooral tijdens het lopen of het dragen van schoenen. Soms wordt het bultje rood, warm en dik, wat wijst op een ontsteking. Het kan hard of zacht aanvoelen en is vaak gevoelig bij aanraking.
• Vermoeide voeten en benen: Iedereen heeft wel eens vermoeide of zware benen, maar soms nemen de klachten toe en ontstaat pijn. Vermoeide benen kunnen zich uiten in kramp, vaak door een tekort aan zuurstof in de spieren. Na enkele minuten rust verdwijnt de pijn meestal. Dit verschijnsel wordt ook wel ‘etalagebenen’ genoemd. Na verloop van tijd kunnen de klachten erger worden en al na korte tijd lopen optreden.
• X-benen: X-benen zijn te herkennen aan naar binnen geknikte knieën en naar binnen gedraaide voeten (valgusstand). In het begin veroorzaken X-benen vaak geen klachten. Door de afwijkende stand ontstaat echter extra trekkracht op de spieren en pezen aan de binnenzijde van de voeten en knieën. Deze belasting bouwt zich geleidelijk op, waardoor klachten pas later kunnen optreden. Door de verhoogde trekkracht en druk kunnen spieren, pezen en banden sneller overbelast raken.